Aanvragen vergoeding eigen bijdrage bij het Elisabethfonds

Het Elisabethfonds ondersteunt (ex-)psychiatrische patiënten bij hun terugkeer naar of resocialisatie in de maatschappij. Daarbij kan naast materiële en immateriële hulp ook hulpverlening uiteraard van belang zijn. In 2012 is door de overheid onder andere de eigen bijdrage van € 200,- ingevoerd voor ambulante behandeling langer dan 100 minuten. Voor een aantal patiënten zal deze eigen bijdrage een forse drempel zijn om ambulante hulp te vragen.

Voor de doelgroep van het Elisabethfonds is voortzetting van ambulante hulp een noodzaak om terug te keren in de maatschappij dan wel om zich in de maatschappij te kunnen handhaven. Vanuit dat gezichtspunt zou het voor de hand kunnen liggen dat het Elisabethfonds ontvankelijk is voor verzoeken om de eigen bijdrage geheel of gedeeltelijk te financieren. Het Elisabethfonds realiseert zich dat de invoering van de eigen bijdrage veel mensen in de problemen kan brengen. Het is voor het Elisabethfonds echter onmogelijk om de gevolgen op te vangen. Bij 30.000 patiënten/cliënten gaat het dan om bedragen rond de 6 miljoen euro. Dat is voor een klein fonds als het Elisabethfonds niet op te brengen. Alleen voor heel bijzondere situaties kan het fonds wat betekenen.

Gelet op het vorenstaande heeft het bestuur van het Elisabethfonds besloten om met aanvragen tot financiering van eigen bijdragen in de geestelijke gezondheidszorg zeer terughoudend om te gaan. Alleen aanvragen van patiënten die zonder ambulante hulp de kliniek niet kunnen verlaten komen in aanmerking. In de folder leest u hier meer over. De enige mogelijkheid die voor ambulante patiënten zou kunnen gelden, is dat de behandelaar nagaat of de patiënt onder de omschrijving van bemoeizorg kan vallen, zodat de eigen bijdrage niet van toepassing is.